Tradycyjne zabawki i zabawy dziecięce

Drukuj
Tradycyjne zabawki i zabawy dziecięce
Niektóre olśniewają bogatym zdobnictwem, zaskakują wymyślną konstrukcją, inne urzekają prostotą formy. Zabawki ludowe to niewątpliwie małe dzieła sztuki. Wykonywane ręcznie, z naturalnych materiałów i ręcznie zdobione, stanowią wartość uniwersalną, ponadczasową. Kierując myśli w stronę tradycji ludowej, przenieśmy się w świat dawnej zabawki i dawnej zabawy, które stanowią treść wystawy.
 
Pokaźny zbiór eksponatów, tworzący wystawę „Tradycyjne zabawki i zabawy dziecięce”, pochodzi ze zbiorów Regionalnego Ośrodka Kultury w Bielsku-Białej. Jest efektem, najpierw konkursów o zasięgu krajowym, a potem jedenastu edycji Międzynarodowego Konkursu na Zabawkę Tradycyjną, który odbywa się już od 1998 roku. Jego kuratorem jest od początku Zbigniew Micherdziński. Dotychczas wzięło w nim udział ponad 2000 twórców z Polski, Czech, Słowacji, Węgier i Serbii, w tym ponad 1400 dzieci, a do oceny w ramach wszystkich edycji przedłożono łącznie ponad 4800 prac. Konkurs ukierunkowany został głównie na tradycyjne kanony, jednak poza zabawkami wiernie odwzorowującymi te dawne, ludowe formy, w ramach drugiej kategorii ocenie poddawano również zabawki inspirowane tematyką ludową.
 
Barwnie zdobione zabawki, wykonane z naturalnych i tradycyjnych surowców (drewno, glina, słoma, liście, drut, tkanina) – wydaje się - jakby pochodziły nie z tego świata. Fascynują tym, że bez baterii i elektronicznego sterowania kurki dziobią ziarno, ludziki zjeżdżają po pochylni, a klepoki z hałasem trzepocą skrzydłami. Przede wszystkim uświadamiają możliwość samodzielnego wykonania przedmiotów służących zabawie z materia-łów, które znajdują się w zasięgu ręki: ptaszka czy konika z kawałka drewna, lalki ze słomy czy szmatek, pojazdu ze starej rowerowej rafki...
 
Dziecko, w tradycyjnej kulturze, bawiąc się, odtwarzało i przeżywało świat dorosłych, do którego jeszcze nie miało dostępu. Poprzez pokoleniowo przekazywane zabawy przyswajało żywe słowo, gest, ruch, tym samym - wrastając w daną wspólnotę kulturową. Dzięki wyliczankom, wołankom, piosenkom i rymowankom przyjmowało właściwy dla danej kultury językowy obraz świata.
 
Fotografie, na których członkowie dziecięcych zespołów regionalnych prezentują tradycyjne zabawy, stały się tłem dla mistrzowskich dzieł zabawkarzy i wspólnie tworzą obraz ludycznej strony życia dziecka wiejskiego. Dziecka, które bawiło się zabawkami, ale również przedmiotami, które akurat miało pod ręką – kamykiem, patykiem, trawą itp. Cała paleta zabaw ruchowych dyktowanych śpiewem i muzyką jest zbyt duża, by dała się w całości przedstawić na kilkudziesięciu planszach. Jest to zatem wybiórcza prezentacja dziecięcej zabawowej aktywności.
Dodaj na Wykop Dodaj na Blip Dodaj na Flaker Dodaj na Facebook

Kultura regionalna znaczy tyle, co własna tożsamość. Jesteśmy tacy, jak kultura naszych regionów.

LESZEK ZEGZDA
Członek Zarządu Województwa Małopolskiego
INICJATOR KONGRESU


 

Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ 
ul. Długosza 3, 33-300 Nowy Sącz 

tel. +48 18 448 26 10 (sekretariat)
poniedziałek - piątek: 8:00 - 16:00

tel. + 48 18 448 26 00 (kasa/recepcja)
 

[X]

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies możesz określić w Twojej przeglądarce.